Antreman konusunda dünyadan gelişmeler

0
194

1.   Dünyadan Gelişmeler

Sovyet Matwejew (Matvejev), spor türlerindeki planlama ve yönetim ile
ilgili bilgileri genelleştirmiştir. Bu genellemede sportif başarının yükselmesi,
antrenman tanımları ve şekillerine yer vermiştir.

1964’te Doğu Almanya’da D. Harre’ nin başkanlığında toplanan
ortak yazarlar topluluğu, antrenman bilimi üzerine televizyonda
tartışmalar yapmıştır. Bu tartışmalar antrenman bilimine yeni bir
boyut kazandırmıştır. Bunun sonucunda sportif performansın nere-
lere ulaştığına ve antrenörlere kazandırılacak yeni metodik bilgilerin
neler olması gerektiğine yönelik çalışmalarda bulunmuşlardır.

1930’lu yıllarda Rudolf Harbig (Rudolf Harbig) ve Woldemar Ger-
schler (Voldemar Gerşler) yaptıkları ortak çalışmalarda, koşu me-
safelerinin uzaklıklarına göre çalışma seviyelerinin de farklı olacağını
belirtmişlerdir.

Finli koşu antrenörü Hıhkala (Hıhkala), tepe antrenmanlarındaki
dinlenme sürelerinin farklı olması gerektiği sonucuna varmıştır.

Alman Toni Nett, atletizme metodik prensipler yerleştirmiştir.
Böylece performansın sınırlarını zorlayacak çalışmalara imzasını
atmıştır.

Çekoslovak Emil Zatopek, interval antrenmana şekil vererek onu
sistematikleştirmiştir. Yoğun ve yaygın olmak üzere iki çeşit interval
antrenman tipi belirleyerek spor dallarının çalışma prensiplerini bu
dalların özelliklerine göre geliştirmiştir.

ABD, Norveç, İsviçre, İtalya, Fransa, Japonya, İngiltere, Almanya,
Çekoslovakya, Sovyetler Birliği, Polonya, Macaristan, Bulgaristan
gibi ülkeler psikolojik antrenman ya da antrenmana yönlendirmede
motivasyon, antrenmanı sürdürme ve yarışma hazırlığında psikolo-
jik etkiler üzerine araştırmalarını yoğun olarak sürdürmüşlerdir.

2.   Türkiye’ den Gelişmeler

1937’de Ege Üniversitesinde Spor Hekimliği Enstitüsü kurularak spor sakatlıkları ve beslenme konuları araştırılmıştır. 1975’te spor akademileri kurularak antrenör eğitimi, öğretmenlik mesleği ve spor teşkilatlarında yetişmiş insan kaynakları üzerinde eğitim seferberliği düzenlenmiştir. 1982’de Ankara’da, SESAM (Spor Eğitim Sağlık Araştrma Merkezi) kurularak antrenör eğitimi ve sporcu sağlığı üzerine çalışmalara başlanmıştır. Tevfik Böke, antrenman bilimi üzerine “Sporda Kondi­syon” adlı kitabında sporcuların performanslarını, fizyolojilerini ve antrenman şekillerini incelemeye çalışmıştır. 1973’te Turgay Renklikurt, antrenman ve fizyolojik özelliklerin sporcuların bilimsel bulgu­lar ışığında geliştirilebilirliğini incelemeye çalışmıştır. 1977’de Yaşar Sevim ve Sedat Muratlı antren­man bilgisi ve testler sahasında çalışma yaparak sporcuların performans sınırları konusunda hizmet vermiştir.1982’de Necati Akgün “Egzersiz Fizyolojisi” adlı kitabında antrenman bilimi üzerine çalışma yapmıştır. 1986′ da Çetin İşleyen “Kondisyon” adlı kitabında, kondisyonun geliştirilmesi ile ilgili kullanılacak yöntemlere ağırlık vermiştir. E. Ergin ve C. Açıkada “Bilim ve Spor” adlı kitaplarında an­trenman şekilleri ve antrenmanın bilimsel bulgular ışığında geliştirilmesi yöntemlerine yer vermişlerdir.

 

CEVAP VER